Opis linii

Kolej Żelazna z Ostrołęki do Siedlec to linia kolejowa w przeszłości łącząca dwa duże miasta wschodniego i północno wschodniego Mazowsza. Powstała pod koniec XIX wieku jako magistralna linia rokadowa łącząca Siedlce oraz Ostrołękę. Po ponad 130 latach istnienia, w wyniku przemian i reform kolei oraz serii błędnych decyzji została częściowo rozebrana a ruch pociągów ogranicza się na niej tylko do lokalnych pociągów towarowych. Podzielona w 2006 roku na dwie oddzielne linie kolejowe dziś stanowi przerwany ciąg komunikacyjny potrzebny aczkolwiek niemożliwy już do odbudowy. Mimo to, po wielu podejściach do likwidacji trwają starania o przywrócenie połączeń pasażerskich na tym co z całej linii pozostało.


Linia nr 34

Linia kolejowa nr 34 to odcinek dawnej magistrali z Ostrołęki do Małkini. Jest to szlak jednotorowy, niezelektryfikowany, o długości 54,110 km, przebiegający przez powiaty Ostrołęcki i Ostrowski z dala od większych miejscowości. Poza miastem Ostrołęka liczącym 51 tyś. mieszkańców oraz Ostrowią Mazowiecką w której mieszka 22 tysiące linia przebiega po odludziach i bezdrożach. W jej ciągu znajduje się obecnie 6 nieczynnych przystanków pasażerskich oraz dwie, pośrednie stacje kolejowe z których jedna jest cały czas czynna zaś druga jest już nieczynna i częściowo rozebrana.

Rok 2020. Łuk linii nr 34 tuż za przystankiem Biel. Widok w stronę Ostrowi Mazowieckiej.

Tor nr 1 na całej swojej długości (poza kilkuset metrowym odcinkiem na stacji Gucin) jest bezstykowy, ułożony z szyn typu S49 na podkładach strunobetonowych. Linia została zaprojektowana jako dwutorowa aczkolwiek tor nr 2 istniał tylko na odcinku Ostrów Mazowiecka – Małkinia i został rozebrany tuż po I Wojnie Światowej. Ruch pasażerski został tu zawieszony 31 marca 1993 roku zaś kilka miesięcy później zniknął regularny ruch towarowy. Dziś spotyka się tu tylko miejscowe pociągi zdawcze kursujące do stacji Ostrów Mazowiecka kilka razy w tygodniu. Prędkość drogowa na linii wynosi 60km/h choć linia projektowana była pod prędkość 100km/h.


Linia nr 55

Linia kolejowa nr 55 to szlak Sokołów Podlaski – Siedlce i jest częścią dawnej magistrali kolejowej z Ostrołęki do Siedlec. Szlak jest tu jednotorowy i niezelektryfikowany. Posiada infrastrukturę przygotowaną pod linię dwutorową (mosty, wiadukty, nasyp) a drugi tor istniał na całym jej odcinku i został rozebrany tuż po I Wojnie Światowej. Ten ciąg komunikacyjny ma długość 28,840 km i nie przebiega w pobliżu żadnych dużych ośrodków miejskich. Stacja początkowa znajduje się na uboczu Sokołowa Podlaskiego (18,2 tyś. mieszkańców) zaś stacja końcowa zlokalizowana jest w centrum miasta Siedlce (77,8 tyś. mieszkańców).

Linia nr 55 w okolicy wsi Przygody zimą 2007.

W jej ciągu znajduje się jedna, nieczynna i częściowo rozebrana stacja pośrednia Podnieśno, nieczynna i częściowo rozebrana bocznica szlakowa na pograniczu Siedlec i Strzały oraz dwa nieczynne przystanki pasażerskie: Borki Siedleckie i Strzała. Tor nr 1 linii jest torem bezstykowym zbudowanym z szyn typu S49 ułożonych na podkładach strunobetonowych. Ruch pasażerski zawieszony został 31 marca 1993 roku zaś regularny ruch towarowy we wrześniu 1993. Aktualnie linią kursują pociągi zdawcze relacji Siedlce – Sokołów Podlaski kilka razy w tygodniu. Prędkość drogowa na linii wynosi 60km/h choć linia projektowana była pod prędkość 100km/h.


Rozebrany odcinek: Małkinia – Kosów Lacki

W 2004 roku z linii kolejowej nr 34 będącej wówczas jeszcze linią z Ostrołęki do Siedlec wyłączono odcinek Małkinia – Sokołów Podlasko o długości 36,7km i przekazano go Samorządowi Województwa Mazowieckiego, który podjął decyzję o jej likwidacji.

Linia nr 34 na tym odcinku była szlakiem jednotorowym i niezelektryfikowanym, posiadającą infrastrukturę przygotowaną pod linię dwutorową. Tor nr 1 jak na całej linii po modernizacji był torem bezstykowym na szynach typu S49 oraz podkładach strunobetonowych. Tor nr 2 został rozebrany w 1918 roku i przed likwidacją linii istniały tu przepusty i mosty z szerokimi przyczułkami oraz szeroki nasyp z miejscem na drugi tor.

Linia nr 34 w Sokołowie Podlaskim w okolicy wiaduktu nad ulicą Ząbkowską. W tle skład roboczy wybierający się w głąb linii w celu jej rozbiórki. Rok 2012.

Rozebrany w latach 2006 – 2012 odcinek jak i dwa pozostałe trzymał się z dala od większych osad a największa z nich Kosów Lacki liczyła w 2016 roku niewiele ponad 2 tyś. mieszkańców. Na linii na tym odcinku zlokalizowane były: jedna stacja węzłowa (Treblinka) połączona z posterunkiem Prostyń Bug (linia kolejowa nr 6) rozebraną w 2010 roku łącznicą nr 514, jedna stacja pośrednia (Kosów Lacki), jedna bocznica szlakowa (Kostki) oraz dwa przystanki pasażerskie. Decyzją Samorządu Województwa Mazowieckigo z 2004 roku ten odcinek linii został rozebrany etapami począwszy od 2006 roku a w 2015 roku po fragmencie starotorza z Małkini do Kosowa Lackiego poprowadzono drogę wojewódzką nr 627 likwidując ostatnie pozostałości po linii kolejowej. W okolicy 60-tego kilometra linii znajduje się muzeum i pozostałości po obozach pracy i zagłady Treblinka działających podczas II Wojny Światowej, połączonych z linią kilkukilometrową bocznicą. W obozach według różnych źródeł zginęło od 800 tyś. do 1 mln. ludzi a kolej była podstawowym środkiem transportu.


Galeria


<- Powrót do strony głównej


Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.